“Welcome to the catalogue of the Netherlands Radio Music Library”
20 augustus 2008
Als applicatiebeheerder bij de Muziekbibliotheek van de Omroep bezocht Eric van Balkum de IAML-conferentie in Napels. Het belangrijkste doel was om de internationale collega’s bekend te maken met de Engelstalige repertoire-zoekschermen van de muziekbibliotheek. De postersessies – een nieuw fenomeen tijdens IAML-conferenties – gebruikte hij daarvoor als podium.
In de jaren ’80 was ik, als jonge twen, een reguliere bezoeker van het Holland Festival.
Op andere dan de reguliere HF-podia speelde zich toen het zogenoemde festival Off-Holland af, dat een eigenwijzer programmering kende (en voor mij beter betaalbaar was).
Het gevoel van avontuur gelardeerd met wat baldadigheid dat ik tijdens die concerten ervoer, maakte zich opnieuw van mij meester tijdens de eerste dagen van de IAML-conferentie in Napels. Geplaagd door rugproblemen – als gevolg van het zware promotiemateriaal dat ik meenam – week mijn beginprogramma namelijk nogal af van dat van de rest van de Nederlandse delegatie. Ik deed een soort Off IAML-conferentie.
Zo kwam ik niet op tijd bij de officiële opening op zondag, was ik te laat voor de introductie van conferentiedebutanten en verliet ik voortijdig de rondleiding in het conservatorium om als enige Nederlander aanwezig te zijn bij de avondsessie over het digitaliseringproject van dat instituut. Dinsdagmiddag liet ik me voor het eerst zien in Stazione Marittima (het congrescentrum). Ik beperkte me echter tot een oriënterend kijkje bij de postersessies omdat ik daar op donderdag my finest hour zou moeten beleven. ’s Avonds genoot ik van het avondconcert voor congresgangers.
Vanaf de derde dag (woensdag) voelde ik me – tweeënhalve lezing volgend - voor het eerst een volwaardig conferentiedeelnemer (al kneep ik er eerder tussenuit bij de middagexcursie).
Ofschoon mijn postersessies op donderdag officieel stonden gepland tussen twee uur en half vier richtte ik al om kwart voor negen mijn kraampje provisorisch in. Op een staand bord van 2 x 1.50 meter plakte ik één grote en drie kleinere posters die mijn verhaal illustreerden. Meteen daarna deelde ik leaflets, pennen en visitekaartjes uit aan de bezoekers van de ochtendlezingen. De schrijfblokjes waaraan ik me zo had vertild vonden gretig aftrek bij de vrouwelijke suppoosten die de organisatie had ingehuurd. Na elk onbewaakt ogenblik zag ik de stapel slinken.
De postersessies hadden een iets prominenter plek in de hal verdiend. Gelukkig was de stralende jonge beheerster van het Crawford Gates-archief (een componist die voor altijd in mijn geheugen is gegrift) mijn buurvrouw. Haar verzorgde presentatie trok veel aandacht waardoor ook ik niet over gebrek aan belangstelling hoefde klagen.
De collega’s die mijn affiches meer dan een vluchtige blik gunden sprak ik aan. Het gros reageerde verbaasd en enthousiast (vertaald: "Kan iedereen deze service gebruiken? Is die gratis? Tjonge! Als ik thuis ben surf ik er zeker naartoe!").
Met een tevreden gevoel zat ik vrijdag aan bij het slotdiner.
Eric van Balkum.